Wymiar sprawiedliwości – termin pochodzi z łacińskiego „iuris- dictio, ius dicere”, co oznacza orzekanie prawaM. Kuryłowicz, Słownik terminów, zwrotów i sentencji prawniczych łacińskich oraz pochodzenia

łacińskiego, Kraków 2002, s. 52. Obszar działalności państwa polegający na rozstrzyganiu sporów i konfliktów o prawo, tj. na przyznaniu racji jednej ze stron, w których przynajmniej jedną jest osoba fizyczna lub podmiot podobny, (np. osoba prawna). Spory między stronami są rozstrzygane w ramach działalności niezawisłych sądów powszechnych i sądów szczególnych.

Historia wymiaru sprawiedliwości Wraz z rozwojem społecznym, na przestrzeni wieków, ulegał jednocześnie zmianom wymiar sprawiedliwości. W pierwszej kolejności należy wskazać, że najwcześniej nabył on cechę niezależności. Przykładowo, w XV wieku w Anglii, monarchę pozbawiono prawa do odwoływania sędziów, a w 1433 r. w Rzeczpospolitej wydano przywilej Neminem captivabimus, zgodnie z którym „rządy prawa miały stać ponad samowolą monarchy i pozwalać na uniezależnienie powoływania sędziów od króla oraz dostojników państwowych”.