To oznacza, że metody tej nie da się wykorzystać „do granic pojemności” typu całkowitego: maksymalna wiarygodna wartość obliczana tym sposobem zawsze będzie -krotnie niższa od największej wartości całkowitej dostępnej w danym komputerze, kalkulatorze bądź języku programowania.
Poniżej przedstawiona jest procedura rekurencyjna, pozbawiona tej wady. function WspNewtonaRek( n, k : integer ) : integer; begin if (k = 0) or (k = n) then WspNewtonaRek := 1 else WspNewtonaRek := WspNewtonaRek( n-1, k-1 ) + WspNewtonaRek( n-1, k ); end;
Implementacja rekurencyjna bez użycia silni w Prologu: symbolnewtona(N, K, fail) :- K > N, !. symbolnewtona(K, K, 1) :- !. symbolnewtona(N, 0, 1) :- !. symbolnewtona(N, K, X) :- N1 is N-1, K1 is K-1, symbolnewtona(N1, K1, X1), symbolnewtona(N1, K, X2), X is X1 + X2, !.
Ten sposób opiera się wprost na rekurencyjnym wzorze: