Luis Martín García SJ (ur. 19 sierpnia 1846 w Melgar de Fernamental, Burgos, Hiszpania, zm. 18 kwietnia 1906 w Rzymie) – hiszpański duchowny katolicki, 24. Przełożony Generalny Towarzystwa Jezusowego.
Wczesne lata Trzeci z sześciu braci Martín urodził się w ubogiej rodzinie. Po ukończeniu podstawowej edukacji w rodzinnej wsi wstąpił do seminarium duchownego w Burgos (1858), gdzie podjął studia filozoficzno-teologiczne. W 1864 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Rewolucja w Hiszpanii i antyklerykalizm zmusiły go do przeniesienia się do Francji, gdzie dokończył kurs filozofii (Poyanne, 1870) i nauczał przedmiotów humanistycznych przez podjęciem studiów teologicznych (1873-77). Święcenia kapłańskie otrzymał 14 września 1876 i od razu udał się na ostatni, roczny, etap formacji jezuickiej zwany 'Trzecią probacją' (1878-79).
Profesor i rektor Wkrótce na skutek antyreligijnych ustaw Julsa Ferrego (1880) jezuici musieli opuścić Francję. W międzyczasie w Hiszpanii nastąpiła restauracja monarchii, co pozwalało mu powrócić do kraju. Po powrocie do Kastylii skierowano Martína na studia biblijne oraz do nauczania.