Analizy molekularne genów jądrowych i plastydowych wykazały jednak, że większość tetraploidów w obrębie rodzaju to faktycznie mieszańce (choć powstałe z blisko spokrewnionych gatunków).

Podział wewnątrzgatunkowy na odmiany przyjęty przez licznych autorów opracował w 1989 roku Jacob Mennema. W obrębie L. purpureum wyróżnił 5 odmian: L. purpureum var. purpureum – odmiana nominatywna; pędy zwykle nagie, osiągają do 30, rzadko 40 cm; brzegi liści karbowane do piłkowanych, z ząbkami krótszymi niż 2 mm; okółki kwiatostanu są skupione w szczytowej części pędu, kielich osiąga 5–7 mm długości, jego ząbki są dłuższe od rurki, wewnątrz rurki korony zawsze obecny jest pierścień włosków. Odmiana spotykana w całym zasięgu gatunku. L. purpureum var. ehrenbergii (Boiss. & Reut.) Mennema – pędy zwykle tylko do 5 cm, rzadko do 10 cm wysokości; okółki kwiatów skupione gęsto na szczycie pędu; kwiaty w większości zamknięte (kleistogamiczne); ząbki kielicha do 2 × krótsze od rurki. Rośnie w górach (1700–2300 m n.p.m.), dość często w Libanie, rzadko w Turcji.