Herb Siedlec – jeden z symboli miejskich Siedlec.
Wygląd i symbolika Herb przedstawia wizerunek zbrojnego srebrnego rycerza, o widocznym lewym profilu, pędzącego na srebrnym rumaku, w prawej ręce trzymającego miecz obnażony srebrny, w lewej ręce – tarczę błękitną z podwójnym krzyżem złotym. Czaprak, uzda i popręgi rumaka – błękitne. Pod przednimi kopytami rumaka - mur forteczny z trzema basztami, z których środkowa wyższa. Mur i baszty – srebrne, bramy i okna czarne. Herb jest umieszczony w czerwonym polu prostokątnej tarczy z obwódką koloru czarnego o dolnej krawędzi wydłużonej pośrodku.
Historia Pierwszy herb Siedlec przedstawiał na kroczącym niedźwiedziu pannę ukoronowaną z rozciągniętymi ramionami. Obecny herb Siedlec został utworzony od herbu rodu Czartoryskich (odmiany Pogoni) – właścicieli miasta w latach 1668-1804. Data jego powstania jest nieznana. Najstarsze zachowane dokumenty z pieczęcią herbową pochodzą z końca XVIII wieku (1785, 1787). Przez cały wiek XIX herbu nie używano w dokumentach miejskich. 29 kwietnia 1811 wyszedł dekret zakazujący samorządom używania herbów miejskich, a jedynie herbu państwowego księstwa (na tuszowych stemplach niewielkiego rozmiaru występował nadal polski orzeł w koronie z napisem Magistrat miasta Siedlec w otoku).