Ponieważ nie miał żadnego spadkobiercy, wynagrodził wiernego sługę Michała Wojciechowskiego przekazując mu domy w Wągrowcu i wszystko co do nich należy, zobowiązując go do dbałości o 9 par szlachetnych gołębi. Zapisał również, aby procent od 6000 talarów przekazywano parom, które brały ślub 4 października w dniu jego imienin. Przeznaczył również coroczny procent od kapitału 500 talarów na chorych ze szpitala, na obuwie dla biednych dzieci oraz na potrzeby sierot z powiatu.
Sam zaprojektował swój grobowiec w kształcie piramidy o kwadratowej podstawie o boku długości ok. 5 metrów i o wysokości ok. 11 metrów, zbudowanej z ociosanych polnych kamieni, z żelazną bramą prowadzącą do wnętrza. Przeznaczył 900 talarów na budowę swojego grobowca, 200 talarów na egzotyczne krzewy, kwiaty i róże wokół grobowca, 500 talarów na swój pogrzeb i dla biednych miasta w dniu pogrzebu. Przed śmiercią miał powiedzieć, że gdy sosny posadzone wokół piramidy sięgną ponad jej szczyt, Polska odzyska niepodległość. Niedaleko grobowca znajduje się metalowa rzeźba konia na kolumnie. Legenda głosiła, że jest to miejsce spoczynku konia rotmistrza.