Relacje ze Związkiem Radzieckim Wprowadzony pod jego przewodnictwem ustrój socjalistyczny spotkał się z dużym sprzeciwem w Afganistanie, a po wezwaniu przez mułłów do świętej wojny, powstańcy szybko opanowali większość terytorium kraju. Zwrócił się wówczas o wsparcie ZSRR, a we wrześniu 1979 został podjęty przez Breżniewa na Kremlu. Moskwa dostarczała jego rządowi broni, sprzętu wojskowego i doradców wojskowych, początkowo nie zakładając interwencji zbrojnej.

5 grudnia 1978 podpisał traktat o dwudziestoletniej przyjaźni z ZSRR. Traktat znacznie poszerzył wsparcie ZSRR dla jego rządu. Po islamskim powstaniu w Heracie, Taraki skontaktował się z radzieckim premierem Aleksiejem Kosyginem i poprosił o praktycznie i techniczne szkolenie żołnierzy oraz dostawy uzbrojenia. Kosygin odrzucił jego prośbę tak jak i kolejne zabiegi Tarakiego o uzyskanie pomocy wojskowej. Taraki zwrócił się więc o pomoc do sekretarza generalnego KPZR i radzieckiej głowy państwa, Leonida Breżniewa. Breżniew ostrzegł go twierdząc, że radziecka pomoc źle wpłynie na sytuację w Afganistanie i relacje ZSRR z jego dotychczasowymi rywalami. Breżniew poradził Tarakiemu złagodzić radykalne reformy społeczne i szukać szerszego poparcia dla jego rządu wewnątrz kraju.