Leon Frankowski (ur. 25 marca 1843 w Liwkach Szlacheckich na Podlasiu, zm. 16 czerwca - wg PSB został stracony 16 kwietnia 1863 r. 1863 w Lublinie), komisarz Rządu Narodowego w województwie lubelskim do lutego 1863 rokuOrganizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich. AGAD, nr zespołu 245, s. 5., dowódca oddziału w powstaniu styczniowym.
Był synem podlaskiego ziemianina Feliksa i Julii z Marcinkiewiczów. Od 1857 uczęszczał do Instytutu Szlacheckiego w Warszawie, w 1860 przeniósł się do gimnazjum realnegoJoanna Zahorska, Leon Frankowski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom 7, Kraków 1948–1958, s. 94-95. Od samego początku pobytu w nowej szkole stał się w niej przywódcą patriotycznej młodzieży. Przyłączył się wkrótce do starszych braci Jana Józefa i Stanisława, działających w konspiracyjnej organizacji tzw. Kół Janowskiego. Uczestniczył m.in. w manifestacji na pogrzebie wdowy po generale Sowińskim.