Jest także traktowana jako symbol judaizmu, a jej wizerunek jest używany w herbie państwa Izrael.
Znawcy roślin biblijnych uważają, że inspiracją dla jej kształtu była roślina szałwia judejska (według „Polskiego Słownika Judaistycznego” uważano ją niegdyś za środek zapewniający nieśmiertelność) lub dziewanna synajska.
Odwzorowania W Talmudzie zawarte są trzy zakazy dokładnego odtwarzania Świątyni i jej sprzętów – złotego stołu i menory – bez względu na użyty materiał. Można tworzyć podobne świeczniki z pięcioma, sześcioma lub ośmioma ramionami, ale nie z siedmioma. Rabin Kaufmann Kohler (1843–1926) zwracał uwagę, że mimo zakazu siedmioramienna menora została tak wyrazistym symbolem judaizmu, jak krzyż dla chrześcijan. Rabin uważał, że rabiniczny zakaz nie powinien być traktowany jako zakaz obrazowania menory w malarstwie czy rzeźbach, ale był skierowany przeciwko używaniu takiego świecznika do codziennego użytku. Dla społeczności żydowskiej namiastką i wspomnieniem stała się chanukija (menora chanukowa), a obecność boskiego światła w synagogach ma symbolizować wieszana nad aron ha-kodesz lampka ner tamid.
Zobacz też
chanukija
Przypisy
Kategoria:Judaizm Kategoria:Symbole religijne Kategoria:Oświetlenie Kategoria:Dzieła sztuki użytkowej