Stefan George był autorem poematu Algabal nawiązującego do życia cesarza rzymskiego Heliogabala. Efektem publikacji utworu były oskarżenia Georgego o skłonności homoseksualne. Do takiego wniosku powadzić mógł również cykl erotyków, które autor dedykował swojemu przyjacielowi, również poecie – . Związek poetyckich obrazów Georgego z jego orientacją seksualną był w późniejszym czasie szeroko dyskutowany przez krytyków literackichUbergeschlechtliche Liebe: Stefan George’s Concept of Love (Rieckmann, ed A Companion to the Works of Stefan George (Camden House, 2005).
Inne znane dzieła Georgego to Siódmy krąg (Der Siebente Ring), Księga wiszących ogrodów (Das Buch Der Hängenden Gärten), Kobierzec życia (Der Teppich Der Lebens) czy Rok duszy (Das Jahr Der Seele).
Melodyjna, polifoniczna poezja Georgego silnie inspirowała muzykę romantyzmu, zwłaszcza drugą szkołą wiedeńską w jej ekspresjonistycznym okresie.
Tłumaczył na język niemiecki dzieła Dantego, Szekspira i Baudelairea. Przyjaźnił się z elitą literacką tamtych czasów (Stéphane Mallarmé, Hugo von Hofmannsthal), promując i wprowadzając w środowisko artystyczne niektóre późniejsze sławy (, Ludwig Klages). George miał znaczny wpływ na poglądy Clausa von Stauffenberga, z którym poznał się w roku 1923Guido Knopp Zabić Hitlera, Wyd.