Władysław II (ur. 1110, zm. 18 stycznia 1174) – książę Czech z dynastii Przemyślidów w latach 1140–1158 i drugi król czeski, panujący w latach 1158–1172.
Życiorys Władysław był synem Władysława I, księcia czeskiego, i Rychezy z Bergu, córki Henryka hrabiego Bergu (Rycheza była siostrą Salomei, drugiej żony księcia Polski Bolesława Krzywoustego).
Nie mając realnej możliwości objęcia władzy w czasie panowania jego wuja Sobiesława I przeniósł się do Bawarii. Powrócił po śmierci wuja w 1140 roku i z pomocą szwagra, króla niemieckiego Konrada III został księciem Czech. W 1147 towarzyszył Konradowi w zakończonej porażką drugiej krucjacie, jednak w Konstantynopolu zawrócił. W drodze powrotnej odwiedził Kijów i Kraków. Dzięki wstawiennictwu Fryderyka Barbarossy otrzymał 11 stycznia 1158 roku koronę Czech, stając się tym samym po Wratysławie II drugim królem Czech. Jego syn, Wojciech, został arcybiskupem Salzburga.
W 1172 abdykował bez porozumienia z możnymi i bez zgody cesarza na rzecz swojego syna Fryderyka. Ten po niecałym roku panowania utracił tytuł na rzecz Sobiesława II, starszego syna Sobiesława I. Władysław został skazany na banicję, uszedł na ziemie swojej żony, gdzie umarł w styczniu 1174 roku. Został pochowany w katedrze miśnieńskiej.