Gdy nie jest używany, całość można przykryć osłoną, którą nasuwa się i zabezpiecza śrubami.
Trójgoleniowe podwozie główne z możliwością skracania ich goleni chowane w locie (do korzystania na normalnych lotniskach) i 11 (później 10) dwukołowych wózków umieszczonych na stałe pod kadłubem pozwalało na pokonanie rowów do 1,5 m szerokości. Skracane golenie umożliwiały przez opuszczenie kadłuba łatwiejszy załadunek i przez styczność kół z oponami niskociśnieniowymi z podłożem na korzystanie z nieprzygotowanych lądowisk. Liczne koła nadały również samolotowi wspomniany powyżej przydomek. Napędzany czterema dziewięciocylindrowymi silnikami gwiazdowymi BMW Bramo 323R-2 Fafnir o mocy startowej 883 kW (1200 KM) z dodatkowym wtryskiem mieszanki wody z metanolem, 735 kW (1000 KM) na wysokości 0 m, 691 kW (940 KM) na wysokości 4000 m.
Uzbrojony w karabin maszynowy MG 131 kalibru 13 mm w oszklonym nosie kadłuba, działko MG 151/20 kalibru 20 mm w wieżyczce strzeleckiej na grzbiecie kadłuba, jeden karabin maszynowy MG 81 Z lub MG 131 kalibru 13 mm z tyłu kadłuba, pod belką ogonową. Istniała możliwość zamontowania w oknach do ośmiu karabinów maszynowych MG 34 kalibru 7,9 mm obsługiwanych przez pasażerów.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
232 Kategoria:Niemieckie samoloty transportowe II wojny światowej Kategoria:Samoloty transportowe z napędem śmigłowym