Franciszek Hodur (ur. 1 kwietnia 1866 (według aktu chrztu) lub 2 kwietnia 1866 w Żarkach, zm. 16 lutego 1953 w Scranton) – organizator i pierwszy biskup Polskiego Narodowego Kościoła Katolickiego, reformator religijny, publicysta i poeta.
Życiorys Wykształcenie Franciszek Hodur urodził się we wsi Żarki w dawnym powiecie chrzanowskim w Galicji. Był jednym z siedmiorga dzieci małżeństwa rolników Jana i Marianny Hodurów. W domu rodzinnym Franciszek przebywał do czternastego roku życia. Do szkoły uczęszczał w Chrzanowie, skąd został skierowany do gimnazjum św. Anny w Krakowie. Po uzyskaniu matury (1884) Franciszek Hodur został przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie i podjął studia na wydziale teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po trzech latach otrzymał z rąk ks. kard. Dunajewskiego święcenia niższe.
Posługa duszpasterska W 1890 wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Nawiązał bliską znajomość z proboszczem polskiej parafii pw. Świętej Trójcy w Nanticoke – ks. Gramlewiczem, za którego wstawiennictwem, Franciszek Hodur przez ordynariusza diecezji scrantońskiej – ks. bpa O'Harę został skierowany do Seminarium Duchownego św. Wincentego w Betty.