Wiosną 1921 zapadł na chorobę płuc, z którą zmagał się przez resztę życia.
W Administracji Apostolskiej Śląska Polskiego i diecezji katowickiej Po utworzeniu 7 listopada 1922 Administracji Apostolskiej Śląska Polskiego włączył się w budowę jej struktur organizacyjnych. 1 lutego 1923 otrzymał od administratora apostolskiego Augusta Hlonda nominację na egzaminatora prosynodalnego, 28 lutego tego roku na cenzora książek, a 29 października na członka Komisji Czystości Wiary. 12 września 1923 został powołany na stanowisko wikariusza generalnego Administracji.
Po utworzeniu 11 listopada 1925 diecezji katowickiej zajął się koordynowaniem spraw finansowych diecezji oraz otrzymał nominację na konsulatora diecezjalnego. 15 czerwca 1926 został kanonikiem Kapituły Katedralnej w Katowicach. 21 października 1926 papież Pius XI mianował go prałatem. Po tym jak pierwszy biskup katowicki August Hlond ustanowiony został arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i poznańskim oraz prymasem Polski, Bromboszcz sprawował w okresie od 5 do 30 października 1926 urząd wikariusza kapitulnego diecezji katowickiej. W tym czasie Związek Niemieckich Katolików w Polsce zgłosił w Stolicy Apostolskiej protest przeciw ewentualnemu powołaniu go na biskupstwo katowickie.