thumb|Stanisław Gąsienica-Sieczka i Zbigniew Staniewicz na planie filmu „Zamarłe echo” Stanisław Gąsienica-Sieczka (ur. 24 października 1904 w Zakopanem, zm. 10 października 1975 tamże) – polski narciarz klasyczny, olimpijczyk. Reprezentant Polski w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej. Ojciec Romana Gąsienicy-Sieczki, Krystyny oraz Kazimierza. Reprezentował barwy klubów SN PTT i ON „Sokół”. Był też jednym z pierwszych zawodników, którzy specjalizowali się w skokach narciarskich.
Przebieg kariery Gąsienica-Sieczka ukończył szkołę podstawową i przyuczył się do zawodu stolarza. Od najmłodszych lat skakał i biegał na nartach. W 1922 wyróżniał się w biegach juniorów. Swoje pierwsze sukcesy odniósł na narciarskich mistrzostwach Polski w 1924 w Krynicy, kiedy to zajął 3. miejsce w biegu sztafetowym (wraz z Andrzejem Krzeptowskim i Adamem Krzeptowskim). Trzeci był również wtedy w zawodach skoków, w kategorii seniorów II klasy oraz szósty w biegu z przeszkodami. W konkursie skoków osiągnął najdalszą odległość – 20,5 m. W łącznej klasyfikacji do biegu złożonego był czwarty. W I i II mistrzostwach Zakopanego był pierwszy w biegu głównym i skokach w klasie II seniorów. 22 marca 1925 wystąpił w konkursie skoków otwierających nową skocznię, Krokiew w Zakopanem, stworzoną przez Karola Stryjeńskiego. Podczas zawodów padał deszcz.