Jezus Barabasz – minipowieść napisana w roku 1928 przez Hjalmara Söderberga. W Polsce książka ta została wydana w roku 2005 w tłumaczeniu Pawła Pollaka. Powieść składa się z trzynastu rozdziałów. Autor przedstawia w niej wspomnienia żyjącego w Kopenhadze początku XX wieku porucznika Jägerstama. Porucznik wierzy w reinkarnację, a jego opisy dotyczą czasów, w których żył Jezus. Powieść opisuje hipotetyczny przebieg uwolnienia Barabasza przez Piłata.
Książka przedstawia plastyczną wizję czasów przełomu pierwszego wieku przed naszą erą i pierwszego wieku naszej ery widzianą oczami młodego człowieka pochodzącego z rodziny faryzejskiej. Autor książki przedstawia nie tylko sytuację w samej Ziemi Świętej, ale też ukazuje społeczność żydowską w Aleksandrii, gdzie tradycja narodu wybranego mieszała się z kulturą grecką i gdzie powstało pierwsze tłumaczenie Biblii na obcy język – Septuaginta. Główny bohater wspomnień porucznika Jägerstama – jego poprzednie wcielenie, Ruben bar-Jona – mający zarówno korzenie religijne jak i spojrzenie wykształconego człowieka, patrzy na spory między Jezusem i faryzeuszami oraz Piłatem z pewnego dystansu. W decydującym momencie jest świadkiem tego, iż Jezus nie zostaje skazany na śmierć, a uwolniony przez Piłata.