W 1940 roku firma Alkett z Berlina zbudowała doświadczalne działa samobieżne 15 cm sIG 33 na nieco większym podwoziu czołgu lekkiego PzKpfw II Ausf. B. Pierwotnie całe działo wraz z kołami umieszczone zostało nad kadłubem czołgu, bliżej tyłu, jednakże rozwiązanie to okazało się nieudane z uwagi na przechyły do tyłu po strzale. W drugiej wersji działo bez kół umieszczone zostało bliżej przodu kadłuba PzKpfw II. Jego testy w czerwcu 1940 roku wykazały, że takie rozwiązanie jest bardziej udane, aczkolwiek brak jest bliższych opisów tego pojazdu.
W październiku 1940 roku Alkett ukończył prototyp, w którym działo zabudowano wewnątrz odkrytego kadłuba zwykłego PzKpfw II. Testy prototypu wykazały jednak, że wewnątrz kadłuba jest bardzo mało miejsca. Dlatego zamówione 12 pojazdów serii próbnej otrzymały nowo zbudowane podwozia oparte na komponentach PzKpfw II, przedłużone o 600 i poszerzone o 320 mm. Wydłużenie podwozia wymusiło dodanie szóstej pary kół jezdnych. Dla zwiększenia miejsca, silnik został zamontowany poprzecznie z tytułu kadłuba. Zastosowano nieco mocniejszy 8-cylindrowy silnik benzynowy Büssing-NAG L8V o pojemności 7,91 l i mocy 155 KM. Wał napędowy poprowadzony był wzdłuż prawej strony kadłuba. Otwierane klapy nad silnikiem polepszały chłodzenie.