Przy swojej pracy współdziałał z badaczami włoskimi, wśród których byli profesorowie Cabrola, Respoghi, Belrederi, Junent i Buillie. Efektem pracy naukowej i kontaktów z badaczami włoskimi było opracowanie wydane w 1912 w Rzymie pt. Przewodnik prawosławnego pielgrzyma po Rzymie. Opis rzymskich świętych miejsc i znajdujących się w nich świętości z planem soboru św. ap. Piotra S. Dmitruk: „Przewodnik prawosławnego pielgrzyma po Rzymie” archimandryty Dionizego (Waledyńskiego), „Teka Komisji Historycznej. Oddział Lubelski PAN”, t. 6, Lublin 2009, s. 239 – 244.. Także po wyjeździe z Włoch Dionizy organizował konferencje naukowe z dziedziny archeologiiS. Dudra, Metropolita..., ss. 22–23..
Biskup mały|250px|Ławra Poczajowska, miejsce chirotonii biskupiej Dionizego (Waledyńskiego) 21 kwietnia 1913, dzięki rekomendacji arcybiskupa wołyńskiego i żytomierskiego AntoniegoS. Dudra, Metropolita..., s. 25., został konsekrowany na biskupa pomocniczego eparchii wołyńskiej z tytułem biskupa krzemienieckiego. Jego chirotonii dokonał Grzegorz IV, patriarcha antiocheński, zaś wśród innych konsekratorów był właśnie biskup Antoni, późniejszy Pierwszy Hierarcha Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Uroczystość miała miejsce w głównym soborze ławry Poczajowskiej.