Bitwa nad rzeką Ticinus – starcie zbrojne, które miało miejsce w listopadzie roku 218 p.n.e., pomiędzy wojskami kartagińskimi dowodzonymi przez Hannibala a wojskami rzymskimi dowodzonymi przez Publiusza Korneliusza Scypiona. Było pierwszą bitwą, jaką stoczył Hannibal na terytorium Italii.
Relacje o tym wydarzeniu, różniące się pewnymi szczegółami, zawarte są w III księdze „Dziejów” Polibiusza (203–120 p.n.e.) i w XXI księdze historii Liwiusza (59 p.n.e. – 17 n.e.).
Topografia okolicy W przeddzień bitwy Scypion rozbił obóz w rejonie dzisiejszego miasta Piacenza, w miejscu gdzie miała wkrótce powstać kolonia rzymska. Były to tereny, z których Rzymianie właśnie usunęli osiadłych tu Galów. Wobec wybuchu wojny z Kartaginą i spodziewanego ataku Hannibala na Italię senat rzymski przyśpieszył decyzję o założeniu kolonii tu oraz w Cremonie. W obu osadach, założonych na prawie latyńskim, miało się osiedlić po 6 tysięcy obywateli rzymskich. Ponieważ Piacenza miała powstać w zakolu Padu, na prawym brzegu rzeki, trzeba było koniecznie wybudować most na rzece Pad. Liwiusz w swojej relacji myli ten most z innym, wzniesionym na rzece Ticino i oddalonym od tego pierwszego o kilkanaście kilometrów.