Po wojnie bibliotekę reaktywowano jako Centralną Bibliotekę Pedagogiczną Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego. Kolejno instytucją kierowali: dr Franciszek Michejda (1945-1946), dr Tadeusz Turkowski (1946-1948), dr Benedykt Bieńkowski (1948-1949), mgr Stanisława Tokarz-Wisłocka (1949-1973). Zarządzeniem Ministerstwa Oświaty i Wychowania z dnia 21 maja 1951 roku Biblioteki Nauczycielskie przekształcono w Biblioteki Pedagogiczne, a biblioteka krakowska stała się Pedagogiczną Biblioteką Wojewódzką. Instytucja otrzymała nowy statut, który gwarantował bibliotece, własny budżet i etaty. Został również rozszerzony zakres działania, w 1954 roku, w nowej strukturze organizacyjnej powstał Dział Informacyjno-Bibliograficzny. W okresie tym, dzięki swoim unikalnym zbiorom, a także ich dostępności, biblioteka stała się jedną z najpopularniejszych w Krakowie. W 1968 roku Biblioteka została przeniesiona do zaadaptowanego na jej potrzeby budynku przy ul. Michałowskiego 10. W tym samym roku Uchwałą Rady Ministrów nr 269 z 20 sierpnia Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Krakowie zyskała status biblioteki naukowej, który zachowała nieprzerwanie do dziś. W roku 1972, a więc w pięćdziesięciolecie istnienia Kuratorium nadało Bibliotece imię Hugona Kołłątaja.