zamieszkuje w Santa Rosa de Calamuchita.
W Niemczech trwają procesy zbrodniarzy wojennych, ale argentyńskie obywatelstwo zabezpiecza Alvensleben przed ekstradycją. Sytuacji nie zmienia poinformowanie o miejscu pobytu byłego dowódcy pomorskiego Selbschutzu zachodnioniemieckiej Bundesnachrichtendienst, czy w 1960 r. Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego NRD. 31 stycznia 1964 r. Sąd Rejonowy w Monachium wydaje nakaz aresztowania Alvenslebena. W lipcu 1965 r. Sąd Rejonowy w Mannheimie wystawia kolejny nakaz aresztowania Alvenslebena. Mimo wielu doniesień mówiących o udziale Alvenslebena w zbrodniach popełnionych na Polakach w latach 1939-1940 RFN odstępuje od żądania jego ekstradycji z Argentyny, co spotyka się z protestem tamtejszych środowisk żydowskich. Zniszczenie dokumentacji Selbschutzu w wyniku pożaru samochodu w 1939 r. uniemożliwia przedstawienie mu aktu oskarżenia. Dopiero w październiku 1968 r. Sąd Rejonowy w Monachium wydaje kolejny nakaz aresztowania Alvenslebena, oskarżając go o zamordowanie dziesięciu Polaków w Szubinie. Prokuratura w Monachium uznała jednak jego ściganie za bezcelowe, przyjmując założenie, że Argentyna nie wyda osoby posiadającej jej obywatelstwo.