podgat. z wyspy Marajo): Jest również zbliżony kolorystycznie do podgatunku brazylijskiego, choć jego wzór jest nieco mniej wyrazisty (znacznie wyraźniejszy jednak niż u kolumbijskich i gujańskich). Ubarwienie jest też wyraźnie ciemniejsze. Podobnie jak peruwiański posiada duże łuski. W naturze występuje na wyspie Marajó w ujściu Amazonki (północna Brazylia). E. c. assisi (Machado, 1945): Występowanie – caatinga na obszarze od stanu Paraíba do Minas Gerais (Brazylia). E. c. hygrophilus (Amaral, 1935): Występowanie – las atlantycki na obszarze od stanu Alagoas po Rio de Janeiro E. c. polylepis (Amaral, 1935): Występowanie – cerrado na terenie stanów Goiás i Minas Gerais

W klasyfikacji dusicielowatych przyjętej przez Pyrona, Reynoldsa i Burbrinka (2014) podgatunki E. c. alvarezi, E. c. assisi, E. c. crassus i E. c. maurus podnoszone są do rangi odrębnych gatunków.

Rozmiary Między podgatunkami występują niewielkie różnice. Długość ciała zwykle nie przekracza 200 cm, w hodowli terraryjnej przeważnie wynosi około 150 cm.