Bitwa pod Bosworth (także: bitwa pod Bosworth Field) – decydująca bitwa wojny Dwóch Róż. Rozegrała się 22 sierpnia 1485 roku pomiędzy królem Ryszardem III z rodu Yorków, ostatnim władcą Anglii z dynastii Plantagenetów, a Henrykiem Tudorem spokrewnionym z rodem Lancasterów, późniejszym Henrykiem VII. W bitwie, na skutek błędów taktycznych i opowiedzenia się części początkowo neutralnych chorągwi po stronie Henryka, poległ król Ryszard – trzeci i ostatni po podboju normańskim król Anglii, który zginął na polu walki.
Preludium W pierwszych dniach sierpnia 1485 roku Henryk Tudor wylądował w Milford Haven na czele 2 tys. francuskich najemników. Pozyskawszy dość znaczne posiłki w Walii i zachodniej Anglii pomaszerował ku centrum kraju, unikając jednak bezpośredniego starcia z Ryszardem i przechwycenia przez rojalistyczne siły braci Tomasza i Williama Stanleyów.
Gdy Henryk znalazł się w pobliżu Bosworth, jego armia wzrosła do około 5 tys. ludzi. Ryszard, na czele 10 tys., wymaszerował z Nottingham, dążąc do rozstrzygającego starcia. Nie wiedział, że Stanleyowie są w kontakcie z Henrykiem i nie będą się wahać zdradzić króla.