thumb|Woskowa miniatura z początku XVII wieku thumb|„Głowa Wicar”, XVII wiek. Palais des Beaux-Arts w Lille Ceroplastyka (łac. cera – wosk, plastica – modelowanie) – sztuka modelowania i rzeźbienia w wosku, wykorzystywana głównie w rzeźbie portretowej i wotywnej.
Technika rzeźbienia w wosku, jak i narzędzia do tego stosowane były podobne do tych używanych przy rzeźbieniu w glinie. Wosk uważany był za idealne tworzywo imitujące ciało ludzkie. Do ceroplastyki nie zalicza się modeli woskowych używanych w odlewnictwie, które później zostają zniszczone, masek pośmiertnych, a także szkiców rzeźbiarskich (bozzetto)
Historia Ceroplastyka znana była już od starożytności w Egipcie, Persji, Grecji i Italii do wykonywania drobnych form rzeźbiarskich, służących celom sepulkralnym i wotywnym. Szczególnie rozwinęła się i znaczenia nabrała u Rzymian, praktykujących zwyczaj sporządzania woskowych popiersi przodków (tzw. imagines), stawianych w domowym atrium.
W okresie średniowiecza z wosku wykonywano figurki wotywne o tematyce religijnej oraz maski, wyobrażenia portretowe, figurki w szopkach.