Installable File System (IFS) – architektura systemowa umożliwiająca dynamiczne ładowanie różnych systemów plików podczas uruchamiania systemu operacyjnego zamiast wbudowania ich w jądro. Rozwiązanie to zastosowano między innymi w OS/2, PC-DOS 4.x, Windows 95 i Windows NT.
Historia IBM i Microsoft rozpoczęły wspólny rozwój OS/2 w ramach umowy Joint Development Agreement zawartej w czerwcu 1985 roku. Podczas prac nad tym projektem obie firmy doszły do wniosku, że system plików FAT nie zapewnia funkcji wymaganych przez nowoczesne systemy operacyjne. Skłoniło to Microsoft do opracowania nowego systemu plików HPFS, znanego pod wewnętrznym kryptonimem „Pinball”. Zamiast wbudowywać go bezpośrednio w jądro systemu, zdecydowano się zaprojektować mechanizm sterownikowy umożliwiający dodawanie nowych systemów plików bez konieczności modyfikacji systemu operacyjnego.
Współpraca ta zakończyła się w kwietniu 1991 roku, gdy na mocy porozumienia rozdzielono dalszy rozwój oprogramowania obu firm. IBM przejęło wyłączną odpowiedzialność za dalsze prace nad OS/2, natomiast Microsoft skoncentrował się na Windows 3.0 i Windows NT.