Józef Maroszek (ur. 1904 w Boglewicach, zm. 6 stycznia 1985 w Warszawie) – polski inżynier, konstruktor broni i urządzeń mechanicznych. Przez większą część kariery zawodowej związany z Politechniką Warszawską i Wojskowym Instytutem Technicznym Uzbrojenia.
Był autorem m.in. konstrukcji karabinu samopowtarzalnego wz. 38M oraz rusznicy przeciwpancernej wz. 35, jednych z najnowocześniejszych broni w arsenale Wojska Polskiego przed II wojną światową.
Po wojnie przez kilkadziesiąt lat był wykładowcą akademickim na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Warszawskiej i kierownikiem Katedry Części Maszyn „C”.
Życiorys Józef Maroszek urodził się 13 czerwca lub 13 lipca 1904 w Boglewicach niedaleko Grójca. Pochodził z rodziny chłopskiej, jego ojcem był Paweł Oktawian Maroszek, a matką Franciszka z Małachowskich. Miał ośmioro rodzeństwa. Był dwukrotnie żonaty, pierwszą żoną była Helena z Piątkowskich (1899–1961), drugą – Maria Karolina ze Szczęsnych (1912–1995).