Edward Klinik (ur. 21 lipca 1919 w Bochum, zm. 24 sierpnia 1942 w Dreźnie) – polski męczennik II wojny światowej, wychowanek Salezjańskiego Oratorium w Poznaniu, gdzie koledzy nazywali go "Bebisiem", błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Życiorys Był synem Wojciecha i Anastazji z domu Sreiber i miał siostrę Marię oraz brata Henryka. Należał do organizacji "Wojsko Ochotnicze Ziem Zachodnich". Jako pierwszy z piątki aresztowany przez gestapo w sobotę, 21 września 1940 roku. Trafił do więzienia w Domu Żołnierza, następnie do niemieckiego obozu w Forcie VII i więzienia przy ulicy Młyńskiej. 16 listopada 1940 przewieziony został do Wronkach, a później do więzienia sądowego w Berlinie – Neukölln (23 kwietnia 1941) i od maja w ciężkim więzieniu Zwickau. Z wyrokiem śmierci wydanym 1 sierpnia 1942, za przygotowywania do zamachu stanu oczekiwał egzekucji w drezdeńskim więzieniu.
Zachowały się zapiski więzienne Edwarda Klinika:„O Boże, dlaczego włożyłeś tak ciężki krzyż na moje ramiona? Synu, patrz na mnie, jak ja obarczony ciężkim drzewem krzyża z miłości do ciebie szedłem na Golgotę i nie wydobyłem z piersi mojej słowa skargi, a ty już teraz narzekasz? Oddaj mi tylko miłość za miłość.