Fidelis Chojnacki, właśc. Hieronim Chojnacki (ur. 1 listopada 1906 w Łodzi, zm. 9 lipca 1942 w Dachau) – polski duchowny katolicki, kapucyn (OFMCap.), męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Błogosławiony Fidelis był jednym z sześciorga dzieci Wacława i Leokadii (z domu Sprusińskiej). Po ukończeniu nauki w szkole średniej przez rok był w Podchorążówce Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego, potem pracował jako urzędnik – w Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń w Szczuczynie Nowogródzkim i na Poczcie Głównej w Warszawie. W Warszawie pomagał wujowi ks. Stanisławowi Sprusińskiemu w działalności w Akcji Katolickiej.
Do zakonu kapucynów wstąpił 27 sierpnia 1933 w Nowym Mieście. Studiował filozofię w Zakroczymiu i tam założył Klub Intelektualnej Współpracy dla seminarzystów. Naukę kontynuował na studiach teologicznych w Lublinie. Pracę duszpasterską prowadził w środowiskach alkoholików. Konsekwentnie podążał drogą św. Franciszka. Cechowała go głęboka wiara i wielka pracowitość. W czasopiśmie „Rodzina Seraficka” ogłosił kilka artykułów: Prawdziwa pobożność w życiu tercjarza (1937), Trzeci zakon w zamiarach Kościoła (1937), Tercjarstwo wobec wymagań współczesnego życia (1937), Tercjarz w życiu parafii (1937), Dzień porachunku (1938), Misje kapucyńskie (1939).