Marcin Zamoyski herbu Jelita (ur. ok. 1637 roku, zm. 4 czerwca 1689 rokuKrzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 315.) – polski magnat, podskarbi wielki koronny od 1685, kasztelan lwowskiKarol Maleczyński, Urzędnicy grodzcy i ziemscy lwowscy w latach 1352-1783, Lwów 1938, s. 99., podstoli lwowski od 1677, wojewoda bracławski od 1678, wojewoda podolski (1682), wojewoda lubelski od 1683, starosta bełski w latach 1677-1689Ewa Ważna, Działalność gospodarcza starostów bełskich w XVI-XVIII w: Rocznik Przemyski, t. XXXV: 1999, z. 4, s. 66., starosta płoskirowski, rostocki, starosta bolemowski w 1685 roku, pułkownik królewskiRobert Kołodziej, "Ostatni wolności naszej klejnot". Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana III Sobieskiego, Poznań 2014, s. 503..
Syn Zdzisława Jana Zamoyskiego i Anny Zofii Lanckorońskiej. Był czwartym ordynatem zamojskim (od 1676), ale pierwszym ordynatem z tzw. młodszej linii Zamoyskich. Ordynację uzyskał wskutek długoletnich procesów sądowych. Był członkiem konfederacji malkontentów w 1672 rokuPisma do wieku i spraw Jana Sobieskiego. T. 1, cz. 2, Kraków 1881, s. 1004..