Biblioteka Uniwersytecka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II – biblioteka akademicka KUL.
Historia Została założona w 1918. Jej utworzenie było jednym z podstawowych zadań komitetu organizacyjnego tworzonej w Lublinie uczelni. Za jej podstawę posłużył księgozbiór zgromadzony w piotrogrodzkiej Akademii Duchownej przez działaczy miejscowych Polaków (40 tys. woluminów). Pierwszą siedzibą biblioteki był budynek byłego klasztoru Ojców Bernardynów przy ul. Dolnej Panny Marii. Przed wybuchem II wojny światowej biblioteka liczyła 80 tys. woluminów. W listopadzie 1939 została zamknięta przez władze okupacyjne. Jej zbiory jednak przetrwały w stanie nienaruszonym okres okupacji. W 1949 roku została przeniesiona do swojej obecnej siedziby przy ul. Chopina.
Dynamiczny rozwój biblioteki rozpoczął się w 1948, kiedy to jej dyrektorem został o. Romuald Gustaw (1950–1976). W okresie tym biblioteka osiągnęła strukturę biblioteki uniwersyteckiej, powiększając swoje zbiory ośmiokrotnie. W rezultacie w latach 1975–1976 liczba jednostek w księgozbiorze wynosiła niemal 700 tys. woluminów.
W okresie komunistycznym wiele zagranicznych – zachodnich – wydawnictw seryjnych i redakcji czasopism przysyłało bibliotece egzemplarze swoich tytułów.