Za postawę wykazaną 7 lipca 1916 w czasie odwrotu I Brygady spod Kostiuchnówki, gdzie „w niezwykle ciężkich warunkach dał dowody zimnej krwi i osobistego męstwa”, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.

Wojna z Ukraińcami i bolszewikami Pod koniec października 1918 wysłano go do Lwowa, gdzie w czasie wojny polsko-ukraińskiej, od 1 listopada uczestniczył w walkach o miasto – na odcinku, którym dowodził por. Bernard Mond. 22 listopada powrócił do reaktywowanego 5 Pułku Piechoty Legionów, gdzie służył w 9. kompanii. 24 grudnia 1918 mianowano go na stopień podporucznika. 17 lutego 1919 został ranny pod Krzywczycami. Następnie w szeregach 5 pp Leg., jako dowódca 9. kompanii, uczestniczył w kwietniu 1919 w zajęciu Wilna podczas wojny polsko-bolszewickiej. W październiku 1919 przydzielony do II Oddziału Dowództwa Frontu Litewsko-Białoruskiego jako referent prasy i propagandy w Wilnie. Od lutego do września 1920 był zastępcą szefa II Oddziału Dowództwa Okręgu Generalnego Poznań, następnie przez dwa miesiące referentem w II Oddziale Ministerstwa Spraw Wojskowych.