mały|250px|Dębik ośmiopłatkowy (Dryas octopetala), od którego pochodzi nazwa okresu. Młodszy dryas – późnoglacjalna faza klimatyczna, biostratygraficzna i chronostratygraficzna trwająca od ok. 10850 r. p.n.e. do ok. 9700 r. p.n.e. (12,8–11,65 tys. lat BP, ok. 11–10 tys. 14C BP), ostatni zimny epizod ostatniego zlodowacenia. Nazwa pochodzi od dębika ośmiopłatkowego (Dryas octopetala), tundrowo-górskiej krzewinki, której pyłek znaleziono w osadach z tego okresu. Młodszy dryas trwał ok. 1100–1300 lat; oddzielał interstadiał Bölling/Allerød (późnoglacjalne optimum) od preboreału – pierwszej fazy holocenu.
Datowanie Dokładne ustalenie wieku bezwzględnego metodą radiowęglową początku i końca młodszego dryasu jest utrudnione, ponieważ spowodował on spłaszczenie radiowęglowej krzywej kalibracyjnej. Granica między młodszym dryasem a holocenem została wielokrotnie wydatowana różnymi metodami w różnych miejscach na całej Ziemi: