Long Island (w tłumaczeniu z ; indiańska nazwa: Paumanok, dosłownie ziemia hołdu) – wyspa na wybrzeżu wschodnim Stanów Zjednoczonych, w południowo-wschodniej części stanu Nowy Jork. W całości na Long Island położone są wchodzące w skład Nowego Jorku okręgi Brooklyn (Kings County) i Queens (Queens County) na zachodzie, oraz hrabstwa Nassau i Suffolk po wschodniej stronie. W XX wieku pierwsze, a następnie jedno z głównych amerykańskich centrów przemysłu lotniczego i kosmicznego, zwane „kolebką awiacji”, współcześnie ośrodek naukowy, edukacyjny i gospodarczy stanu Nowy Jork, wchodzący w skład nowojorskiej strefy metropolitalnej.
Geografia Long Island jest wyspą o podłużnym kształcie, rozciągającą się od 40°34′ do 41°10′ szerokości geograficznej północnej, oraz od 71°47′ do 73°57′ długości geograficznej zachodniejBenjamin Thompson: History of Long Island, s. 11–15.. Jej zachodni kraniec wyznacza Fort Hamilton przy cieśninie The Narrows na południowym zachodzie Brooklynu, na wschodzie zaś zakończona jest osadą Montauk Point i latarnią morską Montauk Point Light, która jest najdalej na wschód wysuniętym punktem stanu Nowy Jork. thumb|left|Wyspy barierowe po południowej stronie Long Island, na zielono zaznaczona Fire Island Długość wyspy między tymi punktami sięga 225 km.