Lucien-Louis-Joseph-Napoléon Bonaparte forma spolszczona: Napoleon Lucjan Bonaparte (15 listopada 1828 w Rzymie, zm. 19 listopada 1895 tamże) – francuski kardynał z rodu Bonapartów.
Życiorys Był synem znanego ornitologa, księcia Karola Lucjana Bonapartego, najstarszego syna Lucjana Bonapartego, i jego małżonki Zenajdy Bonaparte, córki Józefa, byłego króla Neapolu i Hiszpanii, najstarszego brata cesarza Napoleona I. Ochrzczony został przez brata Letycji, matki Napoleona, kardynała Józefa Fescha, ojcem chrzestnym był kuzyn książę Ludwik Napoleon.
Napoleon Lucjan od dzieciństwa odznaczał się łagodnym i dobrym usposobieniem – był ulubionym wnukiem babki Julii z domu Clary (siostry królowej Szwecji i Norwegii Desirée, żony Karola XIV Jana Bernadotte).
Już we wczesnym wieku poczuł powołanie duchowne: po nauce teologii od roku 1854 otrzymał 13 grudnia 1857 święcenia kapłańskie i został wikarym w rzymskiej parafii Santa Maria in Via Lata. Większość życia spędził w Rzymie, czasami tylko odwiedzając Paryż, dokąd, do pałacu zakupionego przez Napoleona III, przeniosła się jego rodzina.