Dennis Robert Pails, Dinny Pails (ur. 4 marca 1921 w Nottingham, zm. 22 listopada 1986 w Sydney), tenisista australijski, zwycięzca mistrzostw Australii w grze pojedynczej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Urodzony w Anglii, w 1940 triumfował w juniorskiej edycji międzynarodowych mistrzostw Australii. W 1946 po raz pierwszy dotarł do finału „dorosłych” mistrzostw Australii, ulegając w pięciu setach Johnowi Bromwichowi (7:5, 3:6, 5:7, 6:3, 2:6). Rok później zrewanżował się Bromwichowi, wygrywając w finale tego turnieju również w pięciu setach 4:6, 6:4, 3:6, 7:5, 8:6, mimo iż rywal miał piłkę meczową. Figurował w tym czasie w czołowej dziesiątce najlepszych graczy świata. W pierwszej powojennej edycji Wimbledonu w 1946, wymieniany obok Amerykanina Jacka Kramera w gronie głównych faworytów (został najwyżej rozstawiony), przegrał w ćwierćfinale w anegdotycznych okolicznościach – zgubił się w londyńskim metrze i o mało nie spóźnił się na mecz, w efekcie grał nerwowo i w czterech setach uległ późniejszemu triumfatorowi, Francuzowi Yvonowi Petrze. W tej samej edycji Wimbledonu osiągnął finał gry podwójnej, występując w parze z Geoffem Brownem (w finale lepsi okazali się Tom Brown i Jack Kramer 6:4, 6:4, 6:2).