Usuwa się je gdy są zbędne (sąsiedztwo zamknięte pochłaniające) lub tworzy nowe (sąsiedztwo periodyczne); Sprawdzenie liczby iteracji – jeśli jest to automat o skończonym, z góry określonym cyklu życiowym, to w tym kroku sprawdzamy czy może nastąpić koniec ewolucji. Czasami sprawdza się również w tym miejscu czy automat zmienił swój stan i czy przeszedł do stanu stabilnego i nic w nim się już nie zmieni w kolejnych krokach iteracji. Zwiększenie licznika iteracji i przejście do kroku 2.1.
Podział Wolframa Klasa I Automaty niezmienne – ewoluują do czasu, kiedy wszystkie komórki osiągną identyczny stan niezależnie od stanu początkowego (zbieżne). Klasa II Automaty ewoluujące do stanu stabilnego lub okresowych wzorców (okresowe). Klasa III Automaty wykazujące nieporządek zarówno lokalnie, jak i globalnie, nie wykazujące żadnego wzorca (chaotyczne). Klasa IV Automaty wykazujące bardziej złożone, długotrwałe zachowanie („żywe”).
Zastosowanie Technika automatów komórkowych jest używana do symulacji komputerowych w wielu problemach nauki i techniki.