Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 wyjechał z żoną i synkiem do Wilna, skąd przedostał się do Francji, gdzie podczas wojny występował w ośrodkach polonijnych. Zginął w Nicei podczas bombardowania przez Brytyjczyków zaplecza armii niemieckiej, okupującej tę część Francji. Pogrzeb Contiego odbył się 29 maja 1944 na cmentarzu Caucade w Nicei. Po wojnie żona Contiego wyszła powtórnie za mąż za amerykańskiego żołnierza Roberta Osthoffa. Wkrótce rodzina przeniosła się do Albuquerque, gdzie dorastał także syn Witolda – Janusz Kozikowski (mąż ), znany artysta plastyk.

Filmografia 1930: Janko muzykant jako starszy Janko Muzykant 1931: Burza nad Zakopanem (Der Bergführer von Zakopane) 1932: Głos pustyni jako sierżant Tarnowski 1932: Rok 1914 jako Jerzy Mirski 1933: Każdemu wolno kochać jako gwiazdor rewiowy 1934: Śluby ułańskie jako Jan Załęski 1936: Straszny dwór jako Stefan 1936: Mały marynarz jako porucznik Kotowicz 1937: Ułan księcia Józefa jako porucznik Andrzej Zadora

Nagrody 1938: nagroda ministra przemysłu i handlu podczas Festiwalu Filmowego Targi Wschodnie we Lwowie za rolę porucznika Andrzeja Zadora w filmie Ułan księcia Józefa

Przypisy