Babcia na jabłoni (Die Omama im Apfelbaum) – powieść dla dzieci napisana przez austriacką pisarkę literatury dla dzieci – Mirę Lobe. Pierwszy raz została wydana w 1965, a polskie tłumaczenie ukazało się w 1968. Autorką tłumaczenia była Maria Kurecka, a ilustracjami dzieło opatrzył Mirosław Pokora.
Fabuła Główny bohater, mały chłopiec o imieniu Andi, chociaż ma kochającą się rodzinę, w tym dwójkę starszego rodzeństwa, to jednak nie ma babci. Nigdy nie poznał żadnej swojej babci. Jest mu przykro, ponieważ niektórzy jego koledzy ze szkoły mają nawet dwie babcie, a one zabierają ich na karuzelę lub przywożą im prezenty.
Andi lubi przesiadywać na gałęzi dużej jabłoni rosnącej w jego ogrodzie. Tam wymyślił sobie swoją babcię, z którą w wyobraźni chodzi do wesołego miasteczka, łapie dzikie konie, pływa żaglowcem i która na wszystko mu pozwala. Pewnego razu do domu obok wprowadza się starsza pani, z którą Andi się zaprzyjaźnia. Pomaga jej w pracach domowych i zakupach. Zajmuje mu to tyle czasu, że zaczyna mu go brakować dla babci wymyślonej.