Na schemacie pokazano uproszczony model zjawiska, przedstawiony w postaci zamkniętej pętli transmitancji operatorowych, przy czym bloki o wzmocnieniach k1 i k2 reprezentują samochód, blok o wzmocnieniu k5 to destabilizujące dodatnie sprzężenie zwrotne powodujące nadsterowność. Bloki k3 i k4 tworzą model odniesienia, który kierowca przyjmuje za wzorzec pożądanego zachowania samochodu, blok proporcjonalny k6, całkujący k7 oraz opóźnienie transportowe – to model samego kierowcy. Kolorem zielonym oznaczono sterowanie φ, żółtym – istniejącą wartość prędkości kątowej ω, kolorem czerwonym zaś wartość pożądaną tej prędkości. Uchyb, na który reaguje kierowca, to różnica Δω między zachowaniem pożądanym a rzeczywistym.
Na wykresie symulacji przeprowadzonej przy użyciu programu MATLAB (simulink) kolorem żółtym oznaczono „rzeczywistą” prędkość kątową, kolorem czerwonym – pożądaną prędkość, kolorem zielonym kąt skrętu kół aplikowany przez kierowcę w celu zachowania pożądanej prędkości kątowej.
thumb|500px|Wykres symulacji (MATLAB) samochodu nadsterownego – wprowadzenie w zakręt: linia czerwona – przebieg pożądany, linia żółta – przebieg rzeczywisty prędkości kątowej zakrętu, linia zielona – kąt skrętu kół sterowany przez kierowcę.
thumb|400px|Schemat blokowy sterowania samochodem w zakręcie