U-99, U-100, U-101, U-102).
Typ VIIC
thumb|250px|U-52 typu VIIB thumb|250px|U-50 typu VIIB podczas II wojny światowej thumb|250px|U-100 typu VIIB w 1940 roku thumb|250px|Ładowanie torpedy na jeden z okrętów podwodnych serii VII, 22 grudnia 1939 roku thumb|250px|Poddający się U-1023, należący do typu VIIC/41, w porcie w Plymouth w maju 1945 roku
Głównym celem stawianym przed projektantami nowej wersji okrętu było „znalezienie” miejsca na nowe wyposażenie elektroniczne – aktywnego sonaru . Przedłużenie kadłuba o jedną wręgę (60 cm) umożliwiło nie tylko zainstalowanie nowej aparatury, lecz także na powiększenie zbiorników paliwowych (zwiększenie zasięgu) oraz dołożenie kolejnych zbiorników szybkiego zanurzania. Maksymalna głębokość zanurzenia wynosiła 280 m, w praktyce kadłub pozwalał na osiągnięcie większych głębokości.
Do służby weszło 568 jednostek tego typu.