thumb|Grób Winanda Osińskiego na Cmentarzu Bródnowskim Winand Osiński (ur. 22 sierpnia 1913 w Gladbeck, zm. 11 kwietnia 2006 w Sławkach k. Makowa Mazowieckiego) – polski lekkoatleta, maratończyk.
Życiorys Był pierwszym olimpijczykiem wywodzącym się z ziemi koszalińskiej. Reprezentował Polskę na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 w Helsinkach w biegu maratońskim, w którym z czasem 2:54:38,2 zajął 47. miejsce.
Przed wojną był mistrzem Polski w sztafecie 3 × 1000 m (1938). W latach czterdziestych i pięćdziesiątych jako lekkoatleta HKS Bydgoszcz, a następnie Unii (obecny Darzbór Szczecinek) trzykrotnie zdobył mistrzostwo Polski w maratonie w latach 1948, 1950 i 1951. 23 października 1949 r. w Szczecinie z czasem 1:50:28,8 ustanowił rekord Polski w biegu na 30 000 m.
Absolwent Państwowego Gimnazjum Humanistycznego w Bydgoszczy (1935) i Wydziału Leśnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (1957). Był inżynierem leśnikiem, w latach 1945–1980 pracował jako nadleśniczy w okolicach Wałcza (trenował, biegając po lesie). W 1949 r. namówił znanego trenera i działacza lekkoatletycznego Jana Mulaka do zorganizowania w położonym tam niewielkim ośrodku „Bukowina” zgrupowań lekkoatletów, zwłaszcza biegaczy.