Na tej wysokości pracę głównych silników hamujących przejęły silniki wtórne i pracując wyhamowały całkowicie sondę, aż ta nie znalazła się 1,5 m nad powierzchnią. Wtedy też silniki automatycznie wyłączyły się, a lądownik wraz z pojazdem na pokładzie swobodnie i delikatnie opadł na grunt. Zetknięcie z powierzchnią nastąpiło na kilkanaście minut przed północą czasu GMT (czyli wczesnym rankiem czasu moskiewskiego). Zaraz po wylądowaniu Łunochod 2 wykonał szereg zdjęć pobliskiego otoczenia. Wtedy też okazało się, że okolica, choć równinna, jest usiana kamieniami i bardziej przypomina pustynię żwirową niż typowo piaskowo-wydmowy krajobraz. Po zbadaniu stanu lądownika i przede wszystkim pojazdu, przeprowadzeniu wstępnej sesji zdjęciowej miejsca lądowania i zapoznaniu się z otoczeniem sondy, dokładnie 16 stycznia o godzinie 1:14 GMT rosyjscy naukowcy rozkazali sondzie opuścić rampy, po których za chwilę zjechał Łunochod 2.