Kilka wcześniejszych dzieł Ballarda stanowi scenariusze klęsk żywiołowych, szczególnie cztery powieści tematycznie związane z czterema żywiołami Arystotelesa: The Wind From Nowhere (powietrze), The Drowned World (woda), The Crystal World (ziemia), and The Drought (ogień), przedstawiające cztery różne wersje końca świataLech Jęczmyk, „Krajobrazy wewnętrzne J.G. Ballarda”, w: J.G. Ballard, Ogród czasu, vis-à-vis/Etiuda, Kraków 2009, s.402. Katastrofizm autora wyraża się także w tekstach ukazujących możliwe konsekwencje przeludnienia Ziemi (Miasto koncentracyjne, Bilenium), nieopanowanej konsumpcji dóbr materialnych napędzanych przez reklamę (Człowiek podświadomy) czy nadmiernej kontroli wykorzystania czasu (Chronopolis)Opowiadania ze zbioru Ogród czasu, Kraków 2009. Czas jest zresztą jednym z głównych tematów jego twórczości: powtarzające się motywy to przemijanie kultur i cywilizacji, wymieranie ras, nieuchronne starzenie się Wszechświata.