Rola gitary w bluesie Delty została ukształtowana przez teksańskiego bluesmana Blind Lemona Jeffersona. Mimo jego wpływu blues Delty zachował kilka wyróżniających go cech, które uwidaczniają się jeśli np. zaczniemy go porównywać z bluesem teksańskim czy piedmonckim. Przede wszystkim bluesmani Delty śpiewali niższymi głosami (nie odnosi się to do Roberta Johnsona) i mieli tendencję do niezbyt wyraźnego przekazywania tekstu. Dlatego niektóre drobne partie tekstów nie zostały w pełni odczytane nawet do dzisiaj (chodzi głównie o poszczególne słowa). Dotyczy to nawet kilku bluesów Roberta Johnsona. Cechą wszystkich wokalistów bluesowych, niezależnie od stylu, było zaczynanie bluesa od tonów wysokich i kończenie zwrotki w dużo niższej tonacji. Partie gitarowe bluesmanów Delty były także mniej uczone, bardziej surowe i wykonywane były bardziej perkusyjnym stylem (typowym przykładem takiego perkusyjnego stylu gry może być Bukka White, zresztą kuzyn B.B. Kinga).