Zaraz po wojnie opublikował kolejne swe wiersze w Gryfie. Trafiły one do tomu Kaszëbski spiewe, który poeta wydał samodzielnie w Chojnicach na przeł. 1927/28 r. Napisał też wtedy kilka tłumaczeń, artykułów historycznych, m.in. o księciu Świętopełku Wielkim, i anegdot kaszubskich pt. Bardzenskji wergle dla kościerskiego pisma Druh, które redagował w latach 1922–1923. Zaczął pisać wielki poemat Dobrogost i Miłosława, którego cz. I ukazała się na łamach Pomorza w l. 1923–1925. Miał on ponoć zainspirować A. Majkowskiego do pracy literackiej, której owocem stało się Życie i przygody Remusa.
Mimo konfliktu z J. Karnowskim, redaktorem toruńskiego Mestwina, drugą część poematu Heyke opublikował właśnie tam w latach 1926–1928, oraz wydał ją w Toruniu samodzielnie pt. Wojewoda. Cz. III zaczął drukować w Gryfie (1931–1933), a kontynuował w Kaszubach (1938–1939), których ostatni numer spalili Niemcy. Po wojnie przez lata poszukiwano możliwie kompletnego zestawu tych edycji; zajmował się tym m.in. Leon Roppel. W formie książkowej poemat opublikowano dopiero w 1999 r.