Powierzchnia ciała pokryta jest małymi łuskami cykloidalnymi. Linia boczna jest wyraźna, dobrze rozwinięta. Cechą charakterystyczną barakud są dwie płetwy grzbietowe położone daleko od siebie. Ubarwienie ciała srebrzyste, stalowoszare lub brązowe, brzuch biały. Na ciele, w dolnej jego części, widoczne są ciemne plamki. Dymorfizm płciowy nie jest uwidoczniony. Długość ciała poszczególnych gatunków mieści się w przedziale od 0,3 m do 3 m, masa ciała największych osobników dochodzi do kilkudziesięciu kilogramów.
Najmniejsze z barakud to Sphyraena chrysotaenia występująca w obszarze indo-pacyficznym, Sphyraena pinguis z północno-zachodniego Pacyfiku i Sphyraena waitii z Oceanu Indyjskiego i zachodniego Pacyfiku.
Największe gatunki to Sphyraena barracuda (tropikalna i subtropikalna strefa Atlantyku oraz Indo-Pacyfik z wyjątkiem wschodniej części Pacyfiku), Sphyraena guachancho (Atlantyk) oraz Sphyraena afra (atlantyckie wybrzeże Afryki).