Oznaczenia Prekursorem w dziedzinie teorii kolejek był duński inżynier Agner Krarup Erlang pracujący w firmie telekomunikacyjnej. W 1909 roku opublikował on swoją pierwszą pracę dotyczącą systemów kolejkowych. Kolejna ważna praca na ten temat, napisana przez Davida G. Kendalla powstała w 1953 roku i dotyczyła notacji, jaką należy stosować przy opisywaniu systemów kolejkowych. Zaproponowana przez Kendala notacja wyglądała następująco: Poszczególne składowe tej notacji miały następujące znaczenie: – rozkład zmiennej losowej (czas między kolejnymi zgłoszeniami), – rozkład wykładniczy, – rozkład deterministyczny (o stałych odstępach czasu), – rozkład Erlanga rzędu – rozkład ogólny (od General) zdefiniowany przez użytkownika, – algorytm obsługi zgłoszeń (rozkład zmiennej losowej ), – liczba równoległych stanowisk obsługi, – wielkość poczekalni (jeśli nie podane, to ), – wymiar źródła zgłoszeń (jeśli nie podane, to ).
Parametry systemu kolejkowego – zmienna losowa – liczba zgłoszeń w momencie – liczba stanów systemu – intensywność napływu zgłoszeń – intensywność obsługi zgłoszeń – średni czas między kolejnymi zgłoszeniami – średni czas obsługi pojedynczego zgłoszenia – obciążenie systemu
Najpopularniejsze typy systemów kolejkowych M/M/1 M/M/c M/M/1/L M/M/1/N M/M/c/L M/M/c/N M/G/1 G/M/1 G/G/1