W 2007 była kandydatką tego ugrupowania na urząd na prezydenta Łotwy, jednak przed głosowaniem w parlamencie wycofała się, wspierając ostatecznie przegranego postkomunistę Aivarsa Endziņša.
W 2008 opuściła Nową Erę, stając na czele centroprawicowego Związku Obywatelskiego (skupiającego głównie działaczy JL i TB/LNNK). Ugrupowanie to weszło w 2009 w skład koalicji rządowej Valdisa Dombrovskisa. W tym samym roku wygrało wybory europejskie, uzyskując dwa mandaty, z których jeden przypadł Sandrze Kalniete. W 2014, 2019 i 2024 z powodzeniem ubiegała się o europarlamentarną reelekcję z rekomendacji Jedności.
Opublikowała kilka pozycji książkowych: Latviešu tekstilmāksla (1989), Es lauzu, tu lauzi, mēs lauzām. Viņi lūza (2000) i Ar balles kurpēm Sibīrijas sniegos (2001, wyd. pol. W butach do tańca przez syberyjskie śniegi, 2015). Ostatnia z nich, poświęcona historii jej rodziny i czasom zesłania, stała się bestsellerem, przetłumaczonym na kilka języków.