Jaworzyna Konieczniańska (słow. Javorina, 881 m n.p.m.) – szczyt górski w Beskidzie Niskim, na granicy Polski i Słowacji. Dawniej nazywana również Jaworzyną nad Konieczną. Łemkowie z pobliskiego Regietowa nazywali go „Wielką Jaworiną”.
Szczyt leży w głównym grzbiecie wododziałowym Karpat, będącym tu elementem głównego wododziału europejskiego. Wznosi się między Przełęczą Regetowską (na południowym zachodzie) oraz płytką (ok. 650 m n.p.m.) przełączką oddzielającą go od szczytu Beskidek (na północnym wschodzie). Masyw Jaworzyny ma kształt słabo wygiętego rogalika, którego większa część znajduje się już na terytorium Słowacji. Od najwyższego punktu grzbiet opada łukiem ku południowemu wschodowi, a później ku południu, kończąc się punktem zwanym Paledovka (778 m n.p.m.) nad Regetovką i Becherovem.
Górę budują osadowe utwory fliszu karpackiego z okresu paleocenu – eocenu. W szczytowych partiach są to głównie okruchowe piaskowce warstw zlínskich. Stoki wewnętrznej części "rogalika", poniżej poziomicy ok. 700 m n.p.m., pokrywają rozległe, stare (plejstocen – holocen) pokrywy osuwiskowe.