Odnośnie do form umów obligacyjnych wypowiada się konwencja rzymska z 1980 roku o prawie właściwym dla zobowiązań umownych (w stosunkach między państwami członkowskimi Unii Europejskiej konwencję zastąpiło rozporządzenie Rzym I). Dla umów dochodzących do skutku pomiędzy osobami znajdującymi się w tym samym państwie przewiduje właściwość albo , albo . Jeżeli dochodzi do umowy między osobami znajdującymi się w różnych państwach, wystarczy spełnić formy przewidziane w prawie jednego z tych państw lub w prawie właściwym dla umowy według postanowień konwencjiPrawo właściwe dla konwencji to prawo wybrane przez strony lub prawo wskazane przez normy konwencyjne posługujące się łącznikami obiektywnymi..
Prawu właściwemu dla formy podlegają też wymagania tego rodzaju ustanowione przez same strony.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Radwański, Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2007.
Kategoria:Część ogólna prawa cywilnego